12/12/2024: Ενεργειακή πύλη, manifestation day, οι ουρανοί είναι ανοιχτοί, ζήτα ό,τι θέλεις! Ή κάπως έτσι ήταν τα λόγια της Μαρίας Κουτσαβίτη (μία από τις δασκάλες μου αυτόν τον καιρό). Ανάβω κι εγώ τα κεράκια μου, τα στικάκια μου, παίρνω κι ένα χαρτί και γράφω 12 πράγματα που θέλω να συμβούν, σαν να έχουν ήδη συμβεί. Ένα από τα αυτά ήταν “Νιώθω ευγνώμων για το ταξίδι ζωής που έκανα στην Κούβα”. Ούτε που ξέρω πώς μου ήρθε, μέχρι τότε οι “ευχές” μου περιορίζονταν στην Ευρώπη. Διπλώνω το χαρτί, το κρύβω κάπου στη βιβλιοθήκη μου και συνεχίζω τη ζωή μου, ξεχνώντας το εντελώς.
Κάπου τον Απρίλιο του 2025- λίγο πριν τα γενέθλιά μου- βλέπω την ανακοίνωση για το retreat της MYND στην Κούβα με την αγαπημένη μου Δασκάλα Έφη Κονταξή! Η απόφαση ήταν σχεδόν ακαριαία. Και όχι, δεν θυμόμουν τι είχα γράψει εκείνο το βράδυ στις 12/12
Ο καιρός περνά, φτάνουμε κάπου στον Νοέμβριο, ίσως ήταν και Οκτώβριος, όπου ψάχνω κάτι στη βιβλιοθήκη μου και βρίσκω αυτό το χαρτί! Σοκ! Ο λόγος που σου λέω όλη αυτή την ιστορία πριν σου μιλήσω για το ταξίδι αυτό καθαυτό, είναι γιατί πρώτον η καρδιά ξέρει τι πραγματικά θέλεις και δεύτερον όταν ζητάς κάτι χωρίς προσκόλληση, χωρίς εμμονή, χωρίς συνεχή έλεγχο αλλά με καθαρή πρόθεση και πίστη, τότε οι πιθανότητες να το δεις να γίνεται πραγματικότητα αυξάνονται εντυπωσιακά.

Δεν θα σου πω ψέματα, σχεδόν μέχρι τη μέρα της αναχώρησης δεν είχα συνειδητοποιήσει ότι πάω Κούβα. Ένας χωρισμός πριν το τέλος του χρόνου, μια αναστάτωση με το ότι έψαχνα σπίτι και δεν έβρισκα κάτι αξιοπρεπές, οι γιορτές, οι συνεδρίες που σταμάτησαν στις 30 Δεκεμβρίου, το μυαλό μου ήταν γεμάτο. Έφτασα στο σημείο να έχω ακόμα και δεύτερες σκέψεις για το ταξίδι – οι οποίες ευτυχώς κράτησαν πολύ πολύ λίγο! Όλα εξαφανίστηκαν τη στιγμή που συνάντησα τους πρώτους συνταξιδιώτες – και πλέον οικογένεια! Είναι μαγικό το πώς “τυχαία” ταιριάζουν οι άνθρωποι σε τέτοια ταξίδια! Δεν θέλω να σε κουράσω με πολλές λεπτομέρειες, οπότε θα σου πω κατευθείαν ότι σε αυτό το ταξίδι:

-Έμαθα πόσο ανακουφιστικό είναι να υπάρχει ένας άνθρωπος που αναλαμβάνει τα πάντα και να έχεις την εμπιστοσύνη ότι θα βρει λύση! Σε εμάς αυτή ήταν η Μαριέττα, η ιδρύτρια της MYND Retreats και σου την προτείνω ανεπιφύλακτα. Θα νιώσεις συγκλονιστική φροντίδα καθ’ όλη τη διάρκεια του ταξιδιού.
-Έμαθα πόσο σημαντικό είναι να πιστεύεις με όλο σου το είναι ότι όλα γίνονται με τον καλύτερο δυνατό τρόπο και να μην χάνεις αυτή την πίστη ούτε λεπτό. Κινδυνέψαμε να χάσουμε την ανταπόκριση μας στην Κωνσταντινούπολη (μία ώρα μας περιμένανε μέσα στο αεροπλάνο), αλλά με τόσες ψυχές στην ομάδα με αυτό το mindset, δεν υπήρχε περίπτωση να μην πετάξουμε για Αβάνα.
-Έμαθα ότι είναι πολύ σημαντικό να έχεις επίγνωση του πού πηγαίνεις. Στην Κούβα χρειάζεται να έχεις στο μυαλό σου ότι όλα γίνονται με έναν πιο αργό ρυθμό. Και είναι εντάξει αυτό!
-Έμαθα ότι είναι πολύ όμορφο να ανήκεις σε ομάδα. Η υποστήριξη, η αλληλεγγύη, η βοήθεια, η αγάπη, η αγκαλιά, η κατανόηση, ο σεβασμός… Αυτές ήταν οι λέξεις που χαρακτήριζαν την ομάδα μας.
-Συνειδητοποίησα ότι έχω τα πάντα. Οι άνθρωποι στην Κούβα περνάνε πολύ δύσκολα, με ελλείψεις ακόμα και στα βασικά. Ωστόσο οι περισσότεροι ήταν χαμογελαστοί, τραγουδάγανε και χορεύανε.
-Έμαθα ότι είναι πολύ σημαντικό σε μέρη όπως η Κούβα να έχεις έναν άνθρωπο που ξέρει τον τόπο και μπορεί να σου πει πολλές λεπτομέρειες και ιστορίες αλλά και τι είναι ασφαλές ή όχι.
-Είδα υπέροχα χρωματιστά κτίρια και αυτοκίνητα, κάτι που θα ήθελα πολύ και στην Ελλάδα.
-Έκανα πραγματικότητα παιδικά μου όνειρα. Κάτι που ίσως δεν ξέρεις για μένα, είναι ότι από τα 13 μου και για 8 χρόνια ασχολούμουν με τους latin χορούς. Τότε λοιπόν ονειρευόμουν να χορέψω με αληθινούς Κουβανούς salsa, να ακούσω τους Buena Vista Social Club, να δω παραστάσεις χορού με Κουβανούς χορευτές. Και τα έζησα όλα αυτά. Αν με παρακολουθείς καιρό, ξέρεις την αγάπη μου για το εσωτερικό παιδί, οπότε μπορείς να καταλάβεις πόσο χαρούμενη έγινε η μικρή Μαρία.
-Θυμήθηκα πόσο μου αρέσει ο χορός! Και χόρεψα πολύ! Τόσο πολύ που πιάστηκα!
-Γνώρισα ανθρώπους που πλέον τους θεωρώ οικογένεια. Και με αυτούς τους ανθρώπους γελάσαμε πολύ, κλάψαμε επίσης πολύ, αγκαλιαστήκαμε, χορέψαμε, πειράξαμε ο ένας τον άλλον, υποστηρίξαμε, συζητήσαμε σοβαρά, κουμπαρέψαμε (if you know you know) και πόσα ακόμα.
-Έβγαλα άπειρες φωτογραφίες. Και όπως μου έμαθε μία κοπέλα από την ομάδα: οι φωτογραφίες όπου φαίνονται δοντάκια είναι οι καλύτερες! Και πόσο δίκιο έχει, γιατί όταν φαίνονται δοντάκια το χαμόγελο είναι πιο μεγάλο! 😉
-Δούλεψα και πάλι με τον εαυτό μου μέσα από αναπαραστάσεις με την αγαπημένη μου Έφη Κονταξή. Ένα ακόμα από αυτά που κάνουν την Έφη να ξεχωρίζει για μένα είναι ότι γίνεται μέρος της ομάδας χωρίς να χάνει τον ρόλο της.
-Έκανα βουτιά στην Καραϊβική! Με τσίμπησε και μια μέδουσα, αλλά δεν πειράζει! Είχα την καλύτερη φροντίδα από την ομάδα μας!
-Για να το μαζέψω σιγά σιγά: χόρεψα συρτάκι στον κεντρικό δρόμο της Αβάνας, χόρεψα με μουσικούς του δρόμου salsa, ήπια πολλά mojito, έφαγα πολλά νόστιμα πιάτα, άκουσα καταπληκτικές φωνές, βίωσα συγκλονιστικές αναπαραστάσεις, χόρεψα στη σκηνή του Tropicana, έβγαλα φωτογραφίες στα κλασσικά κάμπριο αυτοκίνητα, είδα την πέτρα που ανέβηκε ο Che και τον έβγαλαν τη διάσημη φωτογραφία, πήγα στο Havana Club, είδα πώς φτιάχνουν τα πούρα και τόσα ακόμα για τα οποία νιώθω τεράστια ευγνωμοσύνη.

Θέλω να κλείσω με ευγνωμοσύνη:

-Ευγνωμοσύνη για τη Μαριέττα και τη MYND Retreats για τη φροντίδα!
-Ευγνωμοσύνη για την Έφη και για αυτό που είναι!
-Ευγνωμοσύνη για τους υπέροχους συνταξιδιώτες μου!

Σου εύχομαι μέσα από την καρδιά μου να ζήσεις κι εσύ πολλές τέτοιες εμπειρίες!