Η χαρά δεν είναι ανταμοιβή

Έχεις παρατηρήσει πόσο εύκολα αναβάλλουμε τα ωραία;

«Μόλις τελειώσω με τη δουλειά, θα κανονίσω εκείνον τον καφέ».

«Μόλις ηρεμήσουν λίγο τα πράγματα, θα πάω μια εκδρομή».

«Μόλις ξεμπερδέψω με όλα, θα ασχοληθώ και με εμένα».

Μόνο που τα πράγματα δεν ηρεμούν πάντα, οι δουλειές δεν τελειώνουν ποτέ εντελώς και πάντα υπάρχει κάτι ακόμη που θα μπορούσες να κάνεις.

Κάπως έτσι, η χαρά μετατρέπεται σε ανταμοιβή.

Όταν τελειώσω, τότε θα ξεκουραστώ.

Όταν τα καταφέρω, τότε θα το γιορτάσω.

Όταν όλα πάνε καλά, τότε θα επιτρέψω στον εαυτό μου να χαρεί.

Κι αν αυτό το «τότε» αργήσει πολύ;

Δεν λέω να παρατήσεις τις υποχρεώσεις σου και να φύγεις για τριήμερο κάθε φορά που ανοίγεις το ημερολόγιό σου. 😄

Λέω κάτι πολύ πιο απλό. Δεν χρειάζεται να έχεις κερδίσει τη χαρά.

Δεν χρειάζεται να έχεις δουλέψει αρκετά, να έχεις βοηθήσει όλους τους ανθρώπους σου, να έχεις λύσει τα προβλήματά σου ή να έχεις γίνει η καλύτερη εκδοχή του εαυτού σου.

Δικαιούσαι να απολαμβάνεις τη ζωή σου και στις μέρες που δεν προλαβαίνεις τα πάντα. Ακόμη κι όταν υπάρχουν εκκρεμότητες που σε περιμένουν.

Και ίσως αξίζει να παρατηρήσεις κάτι: όταν πας να κάνεις κάτι μόνο για τη χαρά σου, εμφανίζεται ποτέ εκείνη η μικρή φωνή που λέει «μήπως θα έπρεπε να κάνεις κάτι πιο χρήσιμο»;

Αν ναι, μην προσπαθήσεις να την εξαφανίσεις, απλώς αναρωτήσου από πότε έμαθες ότι η ξεκούραση και η απόλαυση πρέπει να κερδίζονται.

Μερικές φορές, μια μικρή αλλαγή στον τρόπο που βλέπουμε τον εαυτό μας μπορεί να αλλάξει και τον τρόπο που ζούμε την καθημερινότητά μας.

Μία πρό(σ)κληση:

Κάνε κάτι που θα σε ευχαριστήσει, χωρίς να χρειάζεται να το δικαιολογήσεις.

Και όταν εμφανιστεί η σκέψη «θα μπορούσα να κάνω κάτι πιο χρήσιμο», δοκίμασε να απαντήσεις: «Μπορεί. Αλλά αυτή τη στιγμή επιλέγω αυτό».

Και μετά απόλαυσέ το. Χωρίς ενοχές και χωρίς να χρειάζεται να γράψεις και την απόλαυση στη λίστα των επιτευγμάτων σου. 😉

Σου κρατώ χώρο,

Μαρία