Έχεις προλάβει τα πάντα. Έχεις προλάβει να τα χαρείς;

Έχεις δουλειές να κάνεις, μηνύματα να απαντήσεις, ανθρώπους να δεις, υποχρεώσεις να τακτοποιήσεις. Και κάπου ανάμεσα σε όλα αυτά, περνάει άλλη μία εβδομάδα. Τσεκ. ✔️
Έγινε κι αυτό, πάμε στο επόμενο.

Μόνο που θέλω να σε ρωτήσω κάτι. Πόσα από αυτά που γεμίζουν τις μέρες σου είναι πράγματα που πραγματικά απολαμβάνεις;

Όχι που πρέπει να κάνεις, όχι που υποσχέθηκες ότι θα κάνεις, όχι που θα ήταν καλό να κάνεις. Που απολαμβάνεις.

Πότε ήταν η τελευταία φορά που γέλασες τόσο πολύ ώστε να ξεχάσεις τι ώρα είναι; Που έκανες κάτι χωρίς να σκέφτεσαι αν είναι χρήσιμο; Που συνάντησες έναν άνθρωπο και ήσουν πραγματικά εκεί, αντί να σκέφτεσαι ήδη την επόμενη υποχρέωση;

Δεν χρειάζεται να παραιτηθείς από τη δουλειά σου, να μετακομίσεις σε ένα νησί ή να κλείσεις το κινητό σου για τρεις μήνες. 😄

Ίσως, όμως, αξίζει να αναρωτηθείς γιατί είναι τόσο εύκολο να γεμίζουμε τη ζωή μας με υποχρεώσεις και τόσο δύσκολο να αφήνουμε χώρο για όσα μας κάνουν να νιώθουμε ζωντανοί.

Μερικές φορές δεν είναι ότι δεν έχουμε χρόνο. Είναι ότι έχουμε μάθει να βάζουμε τις ανάγκες μας τελευταίες ή ότι δυσκολευόμαστε να απολαύσουμε κάτι αν δεν έχει κάποιον συγκεκριμένο σκοπό.

Και κάπως έτσι, μπορεί να περάσουμε μια ολόκληρη μέρα κάνοντας όσα πρέπει, χωρίς να έχουμε κάνει ούτε ένα πράγμα που πραγματικά θέλαμε. Η αλλαγή δεν αρχίζει πάντα με μια μεγάλη απόφαση. Μερικές φορές αρχίζει με το να παρατηρήσουμε τις συνήθειές μας και να αναρωτηθούμε αν εξακολουθούν να μας εξυπηρετούν.

Μια μικρή άσκηση: Σκέψου ένα πράγμα που σε κάνει να χαίρεσαι και έχει χαθεί κάπως από την καθημερινότητά σου: μια βόλτα, ένας καφές με έναν άνθρωπο που αγαπάς, χορός με μουσική στη διαπασών, ένα αυθόρμητο τηλεφώνημα. Και βρες λίγο χώρο γι’ αυτό.

Όχι όταν τελειώσουν όλες οι υποχρεώσεις. Γιατί, μεταξύ μας, πότε ακριβώς συμβαίνει αυτό;

Η ζωή δεν είναι μόνο όσα πρέπει να προλάβεις. Είναι και όσα θέλεις να ζήσεις.

Σου κρατώ χώρο,

Μαρία